Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για να κάνετε τη σωστή επιλογή σχολικής τσάντας
Μερικές φορές ο δρόμος για το σχολείο μπορεί να φαντάζει ιδιαίτερα «ανηφορικός» για το παιδί σας, εξαιτίας του βάρους που μεταφέρει καθημερινά, ιδιαίτερα αν δεν διαθέτει την κατάλληλη τσάντα ή δεν τη χρησιμοποιεί σωστά. Μια σχολική τσάντα μπορεί να ζυγίζει πολλά κιλά και για το λόγο αυτό το παιδί μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως οσφυαλγία, κύφωση κτλ.
Η σχολική τσάντα
Το «επιτρεπτό» βάρος
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, η σχολική τσάντα δεν θα πρέπει να ζυγίζει περισσότερο από το 10 με 20% του σωματικού βάρους του παιδιού. Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί που ζυγίζει 50 κιλά, θα πρέπει να μεταφέρει για να πάει στο σχολείο μια τσάντα που δεν ζυγίζει περισσότερο από 5 με 10 κιλά το πολύ. Ωστόσο για τα μικρότερα παιδιά τα πράγματα είναι διαφορετικά, αφού οι ειδικοί επισημαίνουν ότι για να είναι ασφαλή η τσάντα που μεταφέρουν καθημερινά, δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 10% του βάρους τους.
Σακίδιο με επιπρόσθετο ιμάντα μέσης που μειώνει την επιβάρυνση στους ώμους
Το κατάλληλο μέγεθος
Στα καταστήματα θα βρείτε μια ποικιλία μεγεθών σε σχολικές τσάντες. Κυκλοφορούν διάφορα μεγέθη ανάλογα με τη χρήση που προορίζεται η κάθε μια. Το μέγεθος και το σχήμα της μπορεί να διαφέρει ανάλογα αν π.χ. μια τσάντα προορίζεται αποκλειστικά για τη μεταφορά σχολικών βιβλίων ή προορίζεται και για άλλες χρήσεις, όπως κάμπινγκ.
Ακόμη το μέγεθος της σχολικής τσάντας είναι διαφορετικό ανάλογα με την ηλικία του παιδιού που πρόκειται να τη χρησιμοποιήσει καθώς η κάθε τσάντα προορίζεται για διαφορετική ηλικιακή ομάδα. Πολλές εταιρείες π.χ. σχεδιάζουν τσάντες που ταιριάζουν καλύτερα στα σώματα των μικρότερων παιδιών και άλλες που προσαρμόζονται καλύτερα στα σώματα μεγαλύτερων παιδιών.
Θα πρέπει λοιπόν πριν αγοράσετε σχολική τσάντα να λάβετε υπόψη την ηλικία του παιδιού και τη χρήση που πρόκειται να της κάνει (λ.χ. αν τη χρησιμοποιεί αποκλειστικά στο σχολείο ή και σε άλλες δραστηριότητες) και να έχετε υπόψη σας ότι είναι σημαντικό να αγοράσει μια τσάντα που να ταιριάζει στο σώμα του, να είναι άνετη και να μην σφίγγει το παιδί. Καλό είναι λοιπόν να τη δοκιμάσει προτού την αγοράσετε και να ενημερωθείτε από τον υπάλληλο αν είναι η κατάλληλη για την ηλικία του.
Η ιδανική τσάντα
Αν το παιδί μεταφέρει πολλά βιβλία καθημερινά, προτιμήστε μια τσάντα με πολλά «χωρίσματα» και τσέπες. Αυτές οι τσάντες είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να διασφαλίζουν την καλύτερη κατανομή του φορτίου. Κατά την αγορά της τσάντας προσέξτε τα λουράκια (ιμάντες) που ακουμπούν στους ώμους του παιδιού να είναι φαρδιά και από μαλακό υλικό.
Σακίδιο πλάτης με ενισχυμένα, πλατιά και μαλακά λουριά ώμου και πολλαπλές θήκες για ομοιόμορφη κατανομή βάρους.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπεδικών Χειρουργών, η σχολική τσάντα θα πρέπει να έχει ενισχυμένα, πλατιά και μαλακά λουριά ώμου, που να είναι γεμισμένα με κάποιο μαλακό υλικό. Θα πρέπει να διαθέτει επένδυση στο πίσω μέρος της (πλάτη) , η οποία θα προστατεύει την πλάτη του παιδιού από τα βιβλία που μπορεί να χτυπούν πάνω του καθώς περπατάει και θα λειτουργεί ως ένα επιπλέον στρώμα απορροφά τους κραδασμούς. Ακόμη καλό είναι η τσάντα να «δένει» και στη μέση για καλύτερη προσαρμογή, όπως μας επισήμανε ο παιδοορθοπαιδικός κ. Στέφανος Χατζηπαντελής. Τσάντα trolley με εργονομική λαβή
Επίσης, οι τσάντες με ροδάκια είναι μία καλή λύση, όπως μας είπε, ιδιαίτερα στην περίπτωση που η απόσταση που έχει να καλύψει το παιδί σας είναι μεγάλη. Πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι είναι κατασκευασμένες για χρήση σε λείες επιφάνειες, όπως το πεζοδρόμιο και δεν βολεύουν σε ανώμαλες επιφάνειες, π.χ. σε ένα χωματόδρομο. Αποφύγετε τσάντες με πολλά αξεσουάρ που αυξάνουν το βάρος (ομπρέλες, παγούρια κτλ.). Τέλος σύμφωνα με την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία, για να είναι κατάλληλη μια τσάντα για το παιδί, το κάτω μέρος της πρέπει να σταματά πάνω από τους γοφούς, έπειτα από προσαρμογή των ιμάντων.
ΤΥΠΟΣ ΤΣΑΝΤΑΣ
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
ΠΛΑΤΗΣ (ΜΕ ΔΥΟ ΙΜΑΝΤΕΣ)
Κατανέμεται ομοιόμορφα το βάρος στο σώμα του παιδιού
Συνήθως οι τσάντες αυτού του τύπου δεν έχουν πολλά χωρίσματα και τα βιβλία μπορεί να μετακινούνται ανομοιόμορφα κατά το παράτημα
TROLLEY
Επιβαρύνει ελάχιστα τον μαθητή με το βάρος της καθώς έχει ρόδες
Πρέπει να τη σηκώσει για να ανέβει τα σκαλιά. Δεν είναι κατάλληλη για χρήση σε ανώμαλο έδαφος
ΩΜΟΥ (ΜΕ ΕΝΑΝ ΙΜΑΝΤΑ)
Συνήθως έχουν χωρίσματα και τα βιβλία μπορούν να τακτοποιηθούν καλύτερα στο εσωτερικό.
Δεν κατανέμεται ομοιόμορφα το βάρος στο σώμα του παιδιού και επιβαρύνει τη μια πλευρά του σώματος
2 σημεία - κλειδιά
1. Γεμίστε την έξυπνα, σηκώστε τη σωστά
Για την ασφάλεια του παιδιού χρειάζεστε οργάνωση και … στρατηγική. Τοποθετήστε τα βιβλία και τον υπόλοιπο σχολικό εξοπλισμό μέσα στην τσάντα με τέτοιο τρόπο ώστε τα βαρύτερα αντικείμενα να βρίσκονται προς το κέντρο και όσο το δυνατό πιο κοντά στην πλάτη της τσάντας. Το παιδί θα πρέπει επίσης να σηκώνει με ιδιαίτερη τεχνική τη σχολική τσάντα ώστε να αποφύγει προβλήματα με τη μέση: Θα πρέπει να πιάσει την τσάντα με τα γόνατα λυγισμένα και στη συνέχεια να τη σηκώσει από τους ιμάντες ώμου. Έπειτα, αφού σταθεί όρθιο να τοποθετήσει τους ιμάντες στους ώμους του και να τους προσαρμόσει σωστά, έναν – έναν, έτσι ώστε ούτε να το σφίγγουν, ούτε να είναι ιδιαίτερα χαλαροί.
2. Δώστε έμφαση στη σωστή προσαρμογή στο σώμα του
Οι σχολικές τσάντες που διαθέτουν δύο ιμάντες για τους ώμους έχουν σχεδιαστεί έτσι, ώστε να το βάρος τους να κατανέμεται ομοιόμορφα στο σώμα του παιδιού, και για τον λόγο αυτό ακόμη και αν η τσάντα είναι ελαφριά, πρέπει να χρησιμοποιούνται και οι δύο ιμάντες (λουριά) της. Η συνήθεια να φοράει το παιδί την τσάντα έχοντας την περασμένη στον ένα ώμο επιβαρύνει το σκελετό του και πρέπει να αποφεύγεται. Το παιδί λοιπόν θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιεί και τα δύο λουριά τοποθετώντας ένα στον κάθε ώμο. Εάν μεταφέρει την τσάντα με λάθος τρόπο λ.χ. κρεμώντας την μόνο στον έναν ώμο, υπάρχει ο κίνδυνος να επιβαρύνει τους μυς και το σκελετό του ή να πάθει σκολίωση. Επίσης, αν η τσάντα διαθέτει και ζώνη για τη μέση, καλό είναι να τη χρησιμοποιεί. Η χρήση της ζώνης στη μέση, μπορεί να αποτρέψει την «αναπήδηση» της τσάντας κατά το περπάτημα και να βοηθήσει στη σταθεροποίηση του βάρους της. Φροντίστε το παιδί σας, πριν ξεκινήσει το δρόμο για το σχολείο, να έχει δέσει καλά τα λουριά της τσάντας, ώστε να βρίσκεται όσο το δυνατό πιο κοντά στο σώμα του και να μην αιωρείται.
Τι λένε δάσκαλοι και γονείς
Οι γονείς των μαθητών που μιλήσαμε, δείχνουν να ανησυχούν βλέποντας τα παιδιά τους να μεταφέρουν καθημερινά ένα τόσο μεγάλο βάρος και πολλοί μας είπαν ότι αναγκάζονται να τα συνοδεύουν καθημερινά ως το σχολείο, για να μεταφέρουν τη σχολική τσάντα, ειδικά τις ημέρες που το πρόγραμμά τους είναι πολύ φορτωμένο. Μεγαλύτερο πρόβλημα έχουν τα παιδιά που πρέπει να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις για να πάνε σχολείο. Αν μάλιστα, όπως μας λένε οι γονείς, αμέσως μετά το σχολείο το παιδί πρέπει να πάει στο φροντιστήριο, τότε το βάρος που πρέπει να μεταφέρει, αλλά και η απόσταση που πρέπει να διανύσει αυξάνονται.
Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ μας, επικοινωνήσαμε με δασκάλα του δημοτικού, η οποία μας είπε ενδιαφέρουσες πληροφορίες : «Η αλήθεια είναι ότι τα βλέπεις ότι δυσκολεύονται, με δυσκολία τις… σέρνουν. Πολλές φορές στην προσπάθεια μου να βοηθήσω κάποιο παιδί διαπίστωσα ότι είναι αρκετά βαριά η σχολική τσάντα. Αρκετά παιδιά έχουν τσάντες με ρόδες, αλλά και πάλι δυσκολεύονται όταν πρέπει να μεταφέρουν την τσάντα στην τάξη από τις σκάλες σε κάποιον όροφο. Πολλοί γονείς κουβαλάνε την τσάντα του παιδιού, αλλά μόνο μέχρι την είσοδο του σχολείου, αφού δεν επιτρέπεται να μπουν στο σχολείο οι γονείς. Ευτυχώς στο σχολείο μας υπάρχουν ράφια, οπότε τουλάχιστον μπορούν να αφήσουν στο σχολείο χάρακες μπογιές, μαρκαδόρους ή κάποια βιβλία που δεν χρειάζονται σπίτι».
Και συνεχίζει προτείνοντας κάποιες λύσεις… «Να υπάρχει κάποια ελαστικότητα ως προς την ύλη που πρέπει να καλύψουμε καθώς το πρόγραμμα των παιδιών είναι συχνά πολύ φορτωμένο. Ένας ακόμη τρόπος να ελαφρύνει η τσάντα τους είναι και τα ψηφιακά βιβλία. Πιστεύω ότι στο μέλλον με τα i-pad και τα e-books, τα παιδιά δεν θα αναγκάζονται να μεταφέρουν τόσα βιβλία».
Πόσα κιλά τελικά σηκώνει το παιδί;
Σε γενικές γραμμές, το βάρος που έχουν να σηκώσουν οι ώμοι του αρχίζει από 5 κιλά και μπορεί να ξεπερνά τα 8 κιλά, σύμφωνα με τους γονείς. Το βάρος της τσάντας εξαρτάται από την τάξη που πηγαίνει το παιδί και το ημερήσιο πρόγραμμα του. Στην Πέμπτη και 6η δημοτικού, για παράδειγμα, όπου διδάσκεται και 2η ξένη γλώσσα, και προστίθενται και άλλα μαθήματα (π.χ. γεωγραφία) η τσάντα ζυγίζει περισσότερα κιλά. Ακόμη το βάρος της τσάντας αυξάνεται από το κολατσιό που ενδεχομένως παίρνει το παιδί στο σχολείο, τα βιβλία για το φροντιστήριο που ίσως έχει μετά, την κασετίνα κτλ.
Σύμφωνα με την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία η σχολική τσάντα ζυγίζει από τέσσερα έως επτά κιλά. Σε συνεργασία με γονείς δημιουργήσαμε ενδεικτικά και ζυγίσαμε μια σχολικά τσάντα με βάση το ημερήσιο πρόγραμμα μιας τάξης 6ης δημοτικού της περσινής σχολικής χρονιάς.
Με βάση το παραπάνω ενδεικτικό πρόγραμμα το παιδί πρέπει να μεταφέρει: βιβλίο μαθητή φυσικής (289 gr) Τετράδιο εργασιών φυσικής (460 gr), Βιβλίο μαθητή μαθηματικών (376 gr), τετράδιο εργασιών μαθηματικών (109 gr), Βιβλίο μαθητή αγγλικών (493 gr), τετράδιο εργασιών αγγλικών (258 gr), Γλώσσα βιβλίο μαθητή (266 gr), γλώσσα τετράδιο εργασιών (182 gr), γραμματική βιβλίο (518 gr), γεωγραφία βιβλίο μαθητή (386 gr), τετράδιο εργασιών (197 gr), κολατσιό (τοστ, χυμός, 1 φρούτο, κουτί = 700 gr), τσάντα (από 600 έως 1200 gr), κασετίνα γεμάτη πλήρης (700 γρ.), 5 τετράδια 50 φύλλων (80 με 100 gr.)
ΣΥΝΟΛΟ: Από 5 κιλά και 934 γραμμάρια δηλαδή κοντά 6 κιλά, έως 6 κιλά και 634 γραμμάρια μεταφέρει τη συγκεκριμένη μέρα ένας μαθητής 6ης δημοτικού, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι έχει αφήσει τα σύνεργα καλλιτεχνικών στο σχολείο και δεν έχει μαζί του βιβλία για το φροντιστήριο ή άλλα αντικείμενα που μπορεί να χρειαστεί (π.χ. μπάλα, θερμός, ομπρέλα, κάποιο ρούχο κτλ).
Συχνές ερωτήσεις
1. Τι γίνεται αν το παιδί αντιμετωπίζει ήδη ορθοπεδικό πρόβλημα;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχει κίνδυνος, εξαιτίας του βάρους της σχολικής τσάντας, να παρουσιαστεί επιδείνωση των συμπτωμάτων κάποιου ορθοπεδικού προβλήματος, όπως λ.χ. σκολίωση ή κύφωση. Στην περίπτωση αυτή, αν η απόσταση για το σχολείο είναι μεγάλη, θα πρέπει να κάνει συχνές στάσεις, ώστε να ξεκουράζεται.
2. Η τσάντα του είναι πολύ βαριά. Πότε πρέπει να ανησυχώ;
Μην αμελήσετε να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σε περίπτωση που το παιδί σας παραπονεθεί για πόνο στην πλάτη ή τη μέση, αν αναφέρει ενοχλήσεις, κούραση ή δυσκολεύεται να κάνει κάποιες κινήσεις. Στην περίπτωση που το παιδί σας νιώσει ότι μουδιάζουν τα χέρια του, θα πρέπει να λασκάρει λίγο τα λουράκια της τσάντας, αφού ενδέχεται να εμποδίζουν τη σωστή κυκλοφορία του αίματος.
3. Τι μπορεί να προκαλέσει το υπερβολικό βάρος στο παιδί;
Όπως μας είπε ο κ. Χατζηπαντελής, αν το παιδί σηκώνει μεγάλο βάρος καθημερινά για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να εκδηλώσει το λεγόμενο «σύνδρομο υπέρχρησης» δηλ. να υποστεί μικρο-κακώσεις στους μύες και να επιβαρύνει τους τένοντες, αλλά και τις αρθρώσεις του. Ακόμη σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα από Ισπανούς ερευνητές, πολλά παιδιά και έφηβοι ηλικίας 12-17 ετών, βρίσκονται αντιμέτωπα με επαναλαμβανόμενες κρίσεις οσφυαλγίας, εξαιτίας του υπερβολικού βάρους των σχολικών τσαντών που μεταφέρουν καθημερινά. Το πρόβλημα επιτείνεται καθώς πολλοί μαθητές συνηθίζουν να κρεμούν την σχολική τσάντα στον ένα ώμο γεγονός που μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνια προβλήματα όπως κύφωση, σκολίωση κτλ. Η ζημιά που θα γίνει πάντως στην πλάτη του παιδιού, όπως τονίζουν οι ειδικοί εξαρτάται από το σωματικό βάρος του, όσο πιο ελαφρύ είναι, τόσο μεγαλύτερη θα είναι αυτή. Ακόμη μια βαριά τσάντα, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, μπορεί να μεταβάλλει τον τρόπο που περπατάει το παιδί αυξάνοντας τον κίνδυνο να χάσει την ισορροπία του και να πέσει.
4. Πως μπορώ να ελαφρύνω την τσάντα του;
Για να μην επιβαρύνεται το βάρος της σχολικής τσάντας, καλό είναι ο μαθητής να μην παίρνει τα σύνεργα των καλλιτεχνικών τις ημέρες της εβδομάδας που δεν είναι απαραίτητα. Μπορεί να σας φαίνεται αυτονόητο, αλλά πολλά παιδιά ξεχνούν πολλά από αυτά τα σύνεργα μέσα στην τσάντα με αποτέλεσμα να τα κουβαλούν χωρίς λόγο. Ακόμη αν το σχολείο διαθέτει ατομικά ερμάρια ή ράφια, τότε μπορεί το παιδί σας να αφήνει εκεί κάποια πράγματα που δεν χρειάζεται καθημερινά όπως τα σύνεργα των καλλιτεχνικών, μαρκαδόρους, χάρακες κτλ ή θα μπορούσε να έχει διπλά κάποια βιβλία, ώστε να μην τα μεταφέρει καθημερινά. Ακόμη μπορεί να αγοράζει το κολατσιό από το κυλικείο του σχολείο για να μην αναγκάζεται να μεταφέρει και αυτό, αν και αυτό ίσως δεν συμφέρει τόσο οικονομικά.
5. Ποια παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στο βάρος;
Μεγαλύτερη προσοχή απαιτείται αν το παιδί έχει κάποιο ορθοπεδικό πρόβλημα, αλλά και για τα μικρότερα σε ηλικία παιδιά. Για αυτό το λόγο για να είναι ασφαλή πρέπει η τσάντα που μεταφέρουν καθημερινά να μην ξεπερνά το 10% του βάρους τους. Όπως μας είπε ο παιδοορθοπαιδικός κ. Στέφανος Χατζηπαντελής, «όσο μικρότερο είναι ένα παιδί σε ηλικία, τόσο πιο ευαίσθητο είναι στο βάρος της σχολικής τσάντας. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και ο σωματότυπος του παιδιού». Σε γενικές γραμμές τα κορίτσια, τα μικρότερα σε ηλικία παιδία και τα πιο «μικρόσωμα» είναι πιο ευαίσθητα.
6. Αν έχει τσάντα ώμου με έναν ιμάντα, είναι καλύτερο να αλλάζει συχνά πλευρά;
Οι τσάντες αυτές δεν κατανέμουν ομοιόμορφα το βάρος στο σώμα, οπότε δεν ενδείκνυνται τόσο για το σχολείο, ακόμη και αν εναλλάσσει πλευρά, στην περίπτωση που το βάρος της ξεπερνάει το 10% του σωματικού του βάρους.
Η παρακάτω εφημερίδα αποτελεί την πρώτη προσπάθεια των μαθητών του Σχολείου μας για την έκδοση σχολικής εφημερίδας. Σημειώνουμε πως Βυσσώκα είναι το παλιό όνομα του χωριού μας που διατηρήθηκε μέχρι και τη δεκαετία του 1920.
Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές του Σχολείου μας για την αξιέπαινη προσπάθειά τους!
Καλή ανάγνωση...
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να διαβάσετε όλη την εφημερίδα.
Φτάνοντας στο τέλος της σχολικής χρονιάς, νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερη ευκαιρία για να καταλάβουμε την πορεία μας ως μαθητές - εκπαιδευόμενοι, αλλά και ως γονείς - δάσκαλοι εκπαιδευτές των παιδιών της αυριανής Ελλάδας, από τα λόγια ενός ανθρώπου που μιλάει κατευθείαν στην ψυχή μικρών και μεγάλων και που ανοίγει νέους δρόμους στη σωστή διαπαιδαγώγηση, αλλά και στην άρση των κακοδαιμονιών που τυρρανούν τη χώρα μας και την εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια. Ας πέσουν τα λόγια του ως ένας μικρός κόκκος σινάπεως στο μυαλό και στην καρδιά μας...
Η συνέντευξη παραχωρήθηκε στον δημοσιογράφο Γιάννη Πανταζόπουλο και δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο: www.newsaction.gr την 1/4/2013.
Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος είναι ένας πεφωτισμένος κληρικός, θεολόγος και ψυχοθεραπευτής. Συζητώντας μαζί του ανακαλύπτεις νέους ορίζοντες, αποκομίζεις πλούτο γνώσης, συναισθημάτων και μια γεύση ζωής. Έχει συγγράψει πάνω από δέκα βιβλία με κύρια θέματα την ζωή του ανθρώπου, τον έρωτα, τον θάνατο και το πιο σημαντικό είναι ότι καταφέρνει με λόγια ψυχής να αφυπνίζει συνειδήσεις.
-Αγαπητέ π. Φιλόθεε, η ελληνική κοινωνία νοσεί βαθιά, μπορεί να γιατρευτεί και πως; «Νομίζω ότι αυτό που απαιτείται είναι αλλαγή ήθους, έχουμε δημιουργήσει ένα ήθος τις τελευταίες τρεις ή τέσσερις δεκαετίες το οποίο δεν είναι λειτουργικό, είναι ανθρωποκτόνο. Ο μέσος άνθρωπος έχει υιοθετήσει αυτό το ήθος και δεν έχει επίγνωση του γεγονότος ότι αυτό καταστρέφει την ζωή του και γενικότερα την κοινωνία. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτού του ήθους είναι ότι είναι αρκετά ατομικιστικό, ο άνθρωπος πιστεύει ότι εξυπηρετεί το συμφέρον του όταν ενδιαφέρεται μόνο για αυτό και αδιαφορεί για οποιονδήποτε και οτιδήποτε άλλο. Νομίζει ότι έτσι κάνει το καλύτερο για τον εαυτό του, αυτό είναι πλάνη, είναι απάτη δεν λειτουργούνε έτσι τα πράγματα, ο κόσμος είναι μια ενότητα. Εάν ο διπλανός μου δεν είναι καλά, αργά η γρήγορα δεν θα είμαι και εγώ καλά».
-Η σημερινή βασική αιτία της κρίσης έχετε αναφέρει ότι είναι η ‘χρεοκοπία των αξιών’. «Φυσικά, υιοθετήσαμε αξίες που δεν είναι λειτουργικές, δηλαδή αξίες όπως η επιτυχία, η χλιδή, ο πλούτος, η προβολή. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς ένα καλό αυτοκίνητο ή χωρίς βίλλα στα βόρεια προάστια, χωρίς σχέσεις όμως δεν μπορεί να ζήσει. Ο καθένας ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει για τον εαυτό του υλικά πράγματα, όχι πως τα υλικά είναι κάτι κακό, είναι ο τρόπος που τα χρησιμοποιείς, η ιεράρχηση που τους δίνουμε. Τα υλικά πράγματα είναι ευλογία όταν τα βλέπεις σαν ευκαιρία να προσφέρεις στον άλλο, και κατάρα όταν είναι να τα αρπάξεις από τον άλλο».
-Έχετε παρομοιάσει την σημερινή κρίση με αυτήν της μέσης ηλικίας, πως εννοείται αυτή την σύγκριση; «Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στην μέση ηλικία, όπου ο άνθρωπος διαπιστώνει ότι αυτά που δημιούργησε στο πρώτο μισό της ζωής του δεν τον κάλυψαν τελικά. Κάποιοι άνθρωποι όμως προσπαθούν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον τους για τα ίδια πράγματα και αξίες και στο δεύτερο μισό της ζωής και είναι αυτοί που θα το χάσουν το τρένο. Πολλοί στην μέση ηλικία δεν αντιλαμβάνονται ότι ενώ έχουν χάσει φυσικές δυνάμεις. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα: ο έρωτας. Στο πρώτο μισό της ζωής ο μέσος άνθρωπος τον βλέπει σαν άθλημα, ως επίτευγμα, κάτι με το οποίο θα αποδείξει ότι έχει κάποιες δυνατότητες. Στην μέση ηλικία λοιπόν, όλες οι λειτουργίες επιβραδύνονται. Με τον ίδιο τρόπο υπάρχει και μια εξασθένηση των σεξουαλικών δυνατοτήτων του άνθρωπου, ειδικά οι άντρες όταν διαπιστώνουν αυτή την επιβράδυνση πανικοβάλλονται και πηγαίνουν σε κάποιον σεξολόγο, που υποτίθεται ότι είναι επιστήμονας που θα τους δώσει κάποια χάπια ώστε να τονωθούν πάλι. Έτσι η κοινωνία ωθεί από νεαρή ηλικία κάποιον να δει την σεξουαλικότητα σαν κάτι στο οποίο πρέπει να έχει ορισμένες επιδόσεις, με αποτέλεσμα να μην ανακαλύπτει ποτέ τον έρωτα. Άρα όταν χάνει τις σωματικές του δυνάμεις, του δίνεται η ευκαιρία να μην δει πάλι με τον ίδιο τρόπο τον έρωτα, αλλά με την πραγματική του έννοια που είναι η στοργή, η τρυφερότητα, η αγάπη, εκστατικά πράγματα που δεν τα υποπτεύθηκε στο πρώτο μισό της ζωής του. Επομένως όταν επιμένουμε στην βίλλα και στην Φεράρι, αμελούμε τις σχέσεις, δεν τις έχουμε. Η περίπτωση Ωνάση είναι το καλύτερο παράδειγμα, όπου όταν έχασε τον υιό του είπε «ότι είμαι ο πιο φτωχός άνθρωπος στον κόσμο» και συνειδητοποίησε ότι όλη αυτή η αυτοκρατορία του είναι άχρηστη μπρος στον χαμό του γιού του. Στην κοινωνική κρίση λοιπόν αντιλαμβανόμαστε ότι αυτά που είχαμε τα χάσαμε, πάει και τελείωσε, αυτό που μερικοί πιστεύουν ότι θα υπάρξει τρόπος να τα ξαναπάρουν πίσω γελιούνται. Όλες οι ιδεολογίες έχουν προσφέρει πολύ κακές υπηρεσίες στον σύγχρονο άνθρωπο, γιατί συνέβαλλαν στο περιορισμό της ανθρώπινης ζωής, όλοι ασχολούνται αν θα πάρουν αύξηση στο μισθό τους, αν θα φορέσουν επώνυμα ρούχα... με αυτά συρρικνώνεται ο άνθρωπος και γίνεται κάτι παραπάνω από το μηδέν. Ο άνθρωπος έχει τεράστιες δυνατότητες μέσα του και οι πιο μεγάλες είναι ο εσωτερικός του κόσμος, δεν είναι η εξωτερική ψευδαίσθηση, αγνοεί όμως και δεν επιδιώκει την ανάπτυξη του. Δεν υπάρχει πιο εκστατικό πράγμα από το να μοιράζεται κάποιος τα πιο βαθιά πράγματα που συμβαίνουν μέσα του και ίσως ακόμα και την κατάντια του. Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν χωρίς να αντιληφθούν τι είναι η ζωή».
-Η καταστροφή μπορεί να εξελιχθεί σε ευκαιρία; «Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη γενιά οι νέοι δεν διεκδικούν καθόλου την μοναδικότητα τους, βάζουν το κεφάλι κάτω και γίνονται πρόβατα. Τρέμει στο ενδεχόμενο να είναι διαφορετικός. Πανικοβάλλονται λοιπόν και νομίζουν ότι ήρθε το τέλος του κόσμου με την καταστροφή ενώ πρέπει να αντιληφθεί ότι είναι η ευκαιρία της ζωής του. Ακούω να λένε άνθρωποι για τις συμφορές που συμβαίνουν και αναρωτιέμαι είναι συμφορά να μου περιορίσουν την σύνταξη μου κατά 300 ευρώ και δεν είναι αυτό που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες, όπου γίναμε θηρία, ‘ο θάνατος σου η ζωή μου’ να είναι η κυρίαρχη στάση ζωής; Τα πάντα πουλιόντουσαν, ζούσαμε ανάμεσα σε εχθρούς. Αυτό ήταν καταστροφή και όχι η μείωση της σύνταξης. Χωρίς τον άλλο όμως δεν υπάρχουμε, είμαστε μισοί. Επίσης έχουμε και μια άλλη συμφορά που συνέβη τα τελευταία χρόνια, ότι ο καπάτσος και ο έξυπνος βρίσκει ένα τρόπο να μην κάνει τίποτα και να τα έχει όλα.Λοιπόν, αυτό τι ήταν στην πραγματικότητα, ότι θάφτηκαν ποιος ξέρει πόσα ταλέντα, ότι πολλοί άνθρωποι σάπισαν σαν κηφήνες με παντελή έλλειψη αυτοεκτίμησης. Λένε μερικοί ότι πεινάνε, ξέρω ότι προκαλώ δυσαρέσκεια με αυτό που θα πω, αλλά τι σημαίνει πεινάω; Με 3 ευρώ ένας άνθρωπος μπορεί να φτιάξει ένα φαγητό με 6-7 μερίδες. Είμαι παιδί της κατοχής που δεν είχαμε στην κυριολεξία να φάμε, όχι ότι δεν είχα σουβλάκι να φάω και έλεγα στην μάνα μου, να μου δώσει να φάω και μου απαντούσε με δάκρυα στα μάτια ‘παιδί μου γιατί με βασανίζεις, αφού ξέρεις ότι δεν έχω να σου δώσω τίποτα’. Αν σήμερα απλώσει κάποιος το χέρι του σε ένα πεζοδρόμιο θα μαζέψει σε μια ώρα ένα δεκάρικο σίγουρα. και μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι είναι φιλάνθρωποι αν δώσουν ελεημοσύνη σε ηρωινομανείς...».
-Νέος 30 ετών, με πτυχία, άνεργος έρχεται να ζητήσει την συμβουλή σας ώστε να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του. Τι του απαντάτε; «Κοιτάξτε, υπάρχει η δυνατότητα να μην κάνεις τίποτα και να ζήσεις ζωή χαρισάμενη. Τι έγινε όμως με αυτό τον τρόπο ζωής; Θα σας εξηγήσω τι σημαίνει η λέξη προπονώ; Σημαίνει ότι πονάω προηγουμένως, ότι προετοιμάζομαι για τον πόνο που θα έρθει για την ουσιαστική προσπάθεια της ανάπτυξης. Το κίνητρο για την δημιουργία είναι η ανάγκη και ακούω ορισμένους γονείς να λένε, ‘μην λείψει τίποτα στα παιδιά μου’ και τους δίνουν χαρτζιλίκι πολύ περισσότερο από ένα διπλάσιο βασικό μισθό, άρα γιατί αυτός ο άνθρωπος να πάει να δουλέψει. Πόσοι νέοι άνθρωποι πραγματικά, δεν θέλουν να δουλέψουν, δεν είναι ένας, δύο. Λένε δεν βρίσκουν δουλειά, ξέρετε τι εννοούν, ότι δεν βρίσκω μια θέση στο δημόσιο να κάθομαι και να πληρώνομαι. Αυτό έχουν μάθει. Όταν ήμουν στην Αμερική και δούλεψα σε μια ψυχιατρική κλινική, ήταν απαραίτητο στο θεραπευτικό πρόγραμμα να υπάρχει η δουλειά, διότι ο άνθρωπος που δεν προσφέρει, δεν δημιουργεί, που δεν αισθάνεται ότι είναι χρήσιμος σε κάποιον και σε κάτι, αυτός ο άνθρωπος έχει μηδενική αυτοπεποίθηση και πέφτει σε κατάθλιψη. Άρα τους λέγαμε τότε ότι, το να βρεις δουλειά είναι δουλειά και τι σημαίνει αυτό; Ότι ξυπνάς στις 7 το πρωί και παίρνεις τους δρόμους και γυρίζεις στις 4 το απόγευμα, τότε θα βρεις δουλειά. Από την άλλη, όταν είσαι άνεργος δεν βάζεις όρους, οποιαδήποτε εργασία θα την κάνεις. Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που χτυπούν μια πόρτα και λένε ότι χρειαστείτε, οποιαδήποτε στιγμή να σας βοηθήσω, που σημαίνει ότι ο άνθρωπος που θέλει, δουλεύει... ».
-Έχετε πολλές φορές παρουσιάσει ως εμπόδιο ολοκλήρωσης του ατόμου, την γονεϊκή του εξάρτηση. Σε ποια βάση το εννοείτε; «Λίγη ώρα πριν έρθετε μιλούσα στο τηλέφωνο με μια κυρία 75 ετών, η οποία μου έλεγε ότι ο γιός της είναι 40 ετών και ήθελε τι γνώμη μου για θέματα διάφορα, γιατί είναι και ορφανό. ’Μα, τι λέτε’ της απαντώ, ‘κυρία μου, εσείς θα αποφασίσετε πως θα ζήσει αυτός ο άνθρωπος στην ζωή του;’. Λοιπόν, ο βαθμός στον οποίο η μέση ελληνική οικογένεια ευνουχίζει τα παιδιά της είναι τεράστιος και για μένα αυτή είναι η μεγαλύτερη συμφορά στην ελληνική κοινωνία. Μεγάλη τραγωδία η ελληνική οικογένεια είναι φυτώριο ψυχοπαθολογίας και ευνουχίζει συγκλονιστικά τους νέους ανθρώπους. Βλέπετε οργισμένους νέους που κινούνται από ιδεολογικές αντιλήψεις, κατά βάθος είναι άνθρωποι που είναι οργισμένοι με τους γονείς τους. Πολλές φορές όμως οι περισσότερες οικογένειες δεν αφήνουν τα παιδιά τους να θυμώσουν μαζί τους και το κάνουν με πολύ θρησκευόμενο τρόπο, όπως το τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου, χρησιμοποιούν δηλαδή τον θεό για να καταπιέσουν την μοναδικότητα του παιδιού. Το παιδί στην ουσία υιοθετεί τις βρώμικες αξίες των γονέων. Τι του πουλάνε τόσα χρόνια; Ερχότανε ο εφοριακός πατέρας που έκλεινε την επιχείρηση κάποιου γιατί δεν του δίνει την μίζα για να φτιάξει την βίλλα στο εξοχικό και πηγαίνει στο σπίτι και καμαρώνει για αυτό. Το μικρό παιδί τι αποκομίζει από αυτό; Πρώτον, ότι ο κόσμος εκεί έξω είναι μια ζούγκλα και όταν έρθει η στιγμή να βγει από την κοιλιά της μάνας του ψυχολογικά, πως να βγει και που να πάει, έχει πανικό και οργή για τους ανθρώπους που τον ευνούχισαν. Επίσης, δεν ξέρω κάποιοι χριστιανοί πως τον διαβάζουν τον Χριστό, ο οποίος δεν ασχολήθηκε ούτε με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας ούτε με τον Ηρώδη, αλλά είπε ότι εχθρός του ανθρώπου είναι ‘οι οικιακοί αυτού’».
-Παρόλο που πολλοί λένε ότι οι νέοι απομακρύνονται από την εκκλησία, παρατηρώ ότι είναι αρκετοί αυτοί που στρέφονται στην εξομολόγηση για την οποία έχετε πει ότι λειτουργεί ως αυτοδικαίωση. «Είναι λεπτό το θέμα, αλλά αυτό που σώζει είναι η εκκλησία, η οποία είναι ένας τρόπος ύπαρξης, οι πολλοί έρχονται και γίνονται σώμα Χριστού. Σε αυτό μοιραζόμαστε ότι είμαστε και ότι έχουμε. Οι άνθρωποι πηγαίνουν στην εξομολόγηση με κάποια αισθήματα ενοχής για μια συγκεκριμένη πράξη και αυτό δεν είναι μετάνοια. Η μετάνοια σημαίνει, αλλαγή τρόπου ζωής, όχι να απαλλαγείς από την ενοχή γιατί το έκανες και πως το έκανες».
-Είμαστε μια χώρα όπου το 90% είναι ορθόδοξοι, δεν είναι μια αποτυχία της εκκλησίας το γεγονός ότι έχει ευθύνες για μια τόσο εγωιστική κοινωνία όπως είναι η ελληνική; «Ακριβώς, όπως έλεγε ο Χριστόδουλος πριν μερικά χρόνια ότι είμαστε 95% ορθόδοξοι και δεν καταλάβαινε ότι αυτό που έλεγε στρεφόταν εναντίον του, αφού τι είναι αυτό που κάνει η ίδια η ορθοδοξία, έχει δημιουργήσει αυτή την θηριωδία; Ξέρετε ασχολούνται πολλοί Χριστιανοί με διάφορα όπως το αν έφαγες λάδι την Παρασκευή και άλλα παρόμοια, όμως την πεμπτουσία της χριστιανικής διδασκαλίας την αγνοούν παντελώς. Λέει το Ευαγγέλιο ‘ο έχων δύο χιτώνες, να δίνει τον ένα’, ποιος σήμερα το κάνει αυτό;».
-Έχετε δηλώσει ότι «στις μέρες μας ο Θεός είναι νεκρός, τον έχουμε σκοτώσει και είμαστε ορφανοί». «Η πίστη δεν είναι λόγια, είναι ένα βίωμα. Ο άνθρωπος που πιστεύει, τι σημαίνει πιστεύω, ότι έχεις μια ζωντανή σχέση με τον Θεό, τον Χριστό, όχι ότι απλά λέω ‘πιστεύω εις ένα Θεό Πατέρα Παντοκράτορα’. Επιπλέον, ο άνθρωπος που έχει αυτή την προσωπική σχέση, την ακτινοβολεί κιόλας, δεν χρειάζεται να πει τίποτα. Αυτός που λέει, που προσπαθεί να αποδείξει ότι πιστεύει, είναι αυτός που δεν πιστεύει και προσπαθεί να παραπλανήσει και τον εαυτό του. Στην πραγματικότητα θα ήθελα να ρωτήσω, έχετε συναντήσει τον Ιησού Χριστό; Εσύ που λες πιστεύω ή επαναλαμβάνεις αυτό που λέει ένα βιβλίο ακόμα και αν είναι αυτό το Ευαγγέλιο; Κοιτάξτε, ο άπιστος Θωμάς δεν είναι παράδειγμα προς αποφυγήν αλλά προς μίμηση, αυτό είναι πίστη, τα άλλα είναι απάτη είτε με επίγνωση άρα είναι παλιανθρωπιά, είτε χωρίς επίγνωση άρα είναι νεύρωση».
-Είναι καταφύγιο για τον άνθρωπο η πίστη; «Η πραγματική πίστη δεν μπορείς να την πεις καταφύγιο, διότι η κοινωνία και η σχέση είναι προϋπόθεση ζωής. Όπως έχουμε ανάγκη τον συνάνθρωπο έχουμε και μια διάσταση που είναι το μέσον με το οποίο ο άνθρωπος επικοινωνεί με το μυστήριο της ζωής, που είναι πέραν της λογικής. Η πίστη δεν έχει να κάνει με την λογική, είναι μια άλλη διάσταση της ύπαρξης. Για παράδειγμα το συναίσθημα είναι πέρα από την λογική, επομένως άλλη λειτουργία και μια άλλη ανάγκη είναι και αυτή της κοινωνίας με το υπερβατό».
-Η ύπαρξη των θρησκειών είναι η απάντηση του ανθρώπου για να αντιμετωπίσει τον φόβο του θανάτου; «Πολλές φορές οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τις θρησκείες με αυτό τον τρόπο και όταν λέμε βέβαια θρησκείες δεν ξέρω σε τι αναφερόμαστε. Είναι αρκετές φορές που αυτό που αποκαλούμε θρησκεία είναι παραφροσύνη, εκμετάλλευση, ένα σωρό αποκρουστικά πράγματα. Για αυτό εμένα η λέξη θρησκεία δεν μου πάει. Για μένα η πνευματική ζωή είναι μια γεύση, όχι ιδεολογία που μου την είπαν, την διάβασα, την αποστηθίζω και τα απαγγέλω».
-Ένας Γάλλος συγγραφέας έχει πει «η ζωή είναι ένας είδος μελαγχολικού μυστηρίου που μόνο η πίστη ξέρει το μυστικό». «Για μένα η ζωή είναι ένα μυστήριο, αλλά με την έννοια ότι δεν εξηγείται με τις δυνατότητες της λογικής και, όταν μερικές φορές οι επιστήμονες προσπαθούν να το αμφισβητήσουν αυτό γίνονται αστείοι, όπως γίνονται πολλές φορές και οι θρησκευόμενοι οι οποίοι με λόγια προσπαθούν να αποδείξουν είτε την ύπαρξη του Θεού ή της μεταθανάτιας ζωής. Η αιωνιότητα δεν είναι τόπος, ούτε χρόνος αλλά τρόπος».
-Η φύση της αμαρτίας ποια είναι; Έχει γράψει η Κική Δημουλά «μην επιτρέψεις στις πληγές σου να σε μετατρέψουν σε ένα άτομο που δεν είσαι». «Οποιαδήποτε αυτοκαταστροφική ενέργεια του ανθρώπου, είναι κάτι με το οποίο ο άνθρωπος στρέφεται εναντίον του και όχι κατά του Θεού. Ο Θεός δεν προσβάλλεται και σε αυτό οι θρησκείες έχουν προκαλέσει ασύλληπτη ζημιά στην ανθρωπότητα, παρουσιάζοντας την αμαρτία ως προσβολή εναντίον του θεού».
-Ένα από τα βιβλία σας φέρει τον τίτλο ‘Συγκυρίες και Επιλογές’, πώς οι συγκυρίες καθορίζουν τις επιλογές μας; «Εγώ θέλησα να δείξω ότι υπήρχαν κάποιες συγκυρίες στην ζωή μου, δεν ζούσα στο κενό και προσπάθησα να δείξω ότι την ζωή μου την καθόρισαν οι επιλογές μου. Οι συγκυρίες έχουν διπλή όψη, όπως είπαμε για την κρίση, για κάποιους συμφορά και για άλλους ευκαιρία. Έτσι λοιπόν, το κακό που μου κάνουν οι άλλοι δεν είναι αυτό που με καθορίζει, αλλά το κακό που με καθορίζει είναι αυτό που κάνω εγώ στους άλλους και τελικά το κακό που με καθορίζει είναι το κακό που κάνω εγώ στον εαυτό μου. Όσο πιο σωστές είναι οι επιλογές μας, τόσο πληρέστερη και ποιοτική θα είναι η ζωή μας».
-Πότε αποκτά νόημα η ζωή του ανθρώπου; «Η κοινωνία, η προσφορά και η δημιουργία».
-Μια από τις μεγαλύτερες μάστιγες στην εποχή μας είναι η κατάθλιψη, γιατί πιστεύετε ότι ο άνθρωπος αφήνεται ή τι τον οδηγεί στην πνευματική αναπηρία; «Η κατάθλιψη συνήθως παρουσιάζεται στην μέση ηλικία, όπως είπαμε, και αυτό γιατί δεν μπορεί ο άνθρωπος να δεχτεί ότι πλέον για παράδειγμα δεν είναι όμορφος, δεν δέχεται ότι έχει ρυτίδες ενώ δεν υποπτεύεται ότι οι ρυτίδες είναι μια άλλη ομορφιά. Επίσης ακουμπά και τους νέους, οι οποίοι αρνούνται να δουν τον πραγματικό κόσμο, αλλά πιστεύω ότι η ζωή έχει τον τρόπο να αυτοπροστατεύεται».
-«Ο χρόνος είναι ο καλύτερος δάσκαλος αλλά δυστυχώς σκοτώνει όλους τους μαθητές του». Ο χρόνος τα λύνει όλα; Ο χρόνος δεν τα λύνει όλα αλλά δείχνει ‘τι είναι τι’, δηλαδή έχετε μια σύγκρουση με ένα άνθρωπο και σεις το βλέπετε έτσι και ο άλλος διαφορετικά, σημασία δεν έχει ο τρόπος που τα λέτε αλλά ο λόγος που τα λέτε…
Περί ανατροφής...
Συνέντευξη στο δεύτερο πρόγραμμα εφ' όλης της ύλης...
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η φετινή ημερήσια εκδρομή μας την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013 στο Οχυρό Ρούπελ και στον Άγιο Ιωάννη Σερρών. Η εκδρομή μας, αν και δεν ξεκίνησε καλά λόγω της δυνατής πρωινής βροχής, πραγματοποιήθηκε τελικά κάτω από πολύ καλές συνθήκες, αφού στη συνέχεια ο καιρός βελτιώθηκε και κατά την επίσκεψή μας στο Ρούπελ είχαμε έντονη ηλιοφάνεια. Το Οχυρό Ρούπελ ήταν βέβαια αυτό που μας εντυπωσίασε περισσότερο, λόγω κυρίως της θέσης του, της πολύ καλής διατήρησης των στοών του, αλλά και της εξιστόρησης του ηρωισμού των υπερασπιστών του από την πολύ καλή ξενάγηση που μας έκανε ο στρατιώτης - ξεναγός Κώστας.
Το ύψωμα Ρούπελ
Το παρατηρητήριο στο πιο ψηλό σημείο
Η εξιστόρηση των γεγονότων
Όλη η ομάδα μπροστά στο μνημείο των πεσόντων
Το όνομα του Χαριζάνη Απόστολου, πεσόντα ήρωα από την Όσσα
Γερμανικό κανόνι
Η είσοδος στις στοές
Οι στενοί δαιδαλώδεις διάδρομοι των στοών
Γραφείο αξιωματικού
Δεξαμενές
Αίθουσα ιατρείου
Μεγάλες σκάλες που οδηγούν στα παρατηρητήρια
Προθήκες στο μικρό στρατιωτικό μουσείο
Οι Γερμανοί αποδίδουν τιμές στους Έλληνες υπερασπιστές του Ρούπελ
Το ιστορικό της ηρωικής άμυνας κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 6 Απριλίου 1941
H γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 05.15 της 6ης Απριλίου. Για τον κανονισμό των βολών πυροβολικού είχε μεταφερθεί στα βόρεια του Στρυμόνα ένα δέσμιο στη γη αερόστατο, η παρουσία του ήταν προκλητική καθώς η ελληνικές δυνάμεις στερούσαν από αεροπορική κάλυψη. Ελάχιστα λεπτά αργότερα άρχισαν οι επιθέσεις από αεροσκάφη στούκας, στόχος τους εκτός από το οχυρό ήταν και το Κέντρο Αντίστασης Καπίνας.
Η γερμανική επίθεση στα ανατολικά του Ρούπελ
Στα ανατολικά του αριστερού υποτομέα του Συγκροτήματος Σιδηροκάστρου έδρασαν τα τάγματα ΙΙ/125 & ΙΙΙ/125, όπου σύμφωνα με το σχέδιο της επίθεσης έπρεπε πρώτα να καταλάβουν το ύψωμα 350 στο διάκενο των οχυρών Ρούπελ-Καρατάς. Για να μην καταληφθεί το ύψωμα πολέμησαν, η διμοιρία του φυλακίου Κούλας, και του 3ου λόχου προκάλυψης. Το ΙΙ/125 τάγμα πλησίασε, στις 06.40, το ύψωμα 350 και το κατέλαβε με αιφνιδιαστική επίθεση, ακολουθούμενο από το ΙΙΙ/125.
Επίθεση του ΙΙΙ/125 γερμανικού τάγματος
Εκμεταλλευόμενοι τις πτυχώσεις του εδάφους, οι Γερμανοί έφθασαν σε απόσταση 200 μ. από τα έργα του οχυρού Ρούπελ. Οι υπερασπιστές του οχυρού μαζί με την βοήθεια του Καρατάς και του πυροβολικού κατάφεραν να αποκρούσουν και της τρεις επιθέσεις του τάγματος. Διείσδυση του ΙΙ/125 γερμανικού τάγματος στα νώτα του Ρούπελ
Οι Γερμανοί του ΙΙ/125 τάγματος υποβλήθηκαν σε παρόμοιες δοκιμασίες, αλλά ήταν ο μόνος πραγματικός κίνδυνος για τις ελληνικές δυνάμεις καθ’όλοι την διάρκεια του αγώνα. Από τους 100 άντρες πέρασαν οι 60 με μια ομάδα βαρέων πολυβόλων και μια ομάδα διαβιβαστών. Οι υπόλοιποι λόχοι του τάγματος γνώρισαν την καταστροφή. Ο 5ος λόχος σχεδόν διαλύθηκε. Ο 8ος κατάφερε να περάσει το βράδυ της 6-7/4 και ενώθηκε με τα υπόλοιπα τμήματα το μεσημέρι της 7/4 με πολύ μεγάλες απώλειες. 7 Απριλίου
Την αυγή του 7ης Απριλίου συγκροτήθηκαν τρεις περίπολοι του Ρούπελ με αποστολή την εκκαθάριση της περιοχής από τους εχθρούς και την αποκατάσταση της τηλεφωνικής επικοινωνίας. Αποτέλεσμα αυτής της περιπολίας ήταν η σύλληψη 14 αιχμαλώτων με 3 συσκευές ασυρμάτου και 2 όλμους. Επίσης δεν έλειψαν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί, μάλιστα στις 7-8/4 τα στούκας χρησιμοποίησαν βόμβες 500 κιλών. Η υποχώρηση των Γερμανών και οι μικρές απόλυες των Ελλήνων υπερασπιστών ανύψωσαν το ηθικό των Ελλήνων. Ο Παπακωνσταντίνου σημειώνει χαρακτηριστικά: "Το ηθικών των στρατιωτών υπέροχον. Τους βομβαρδισμούς και την κόλασιν πυρός υποδέχοντο με ζητωκραυγάς".
Αγώνες εναντίον των Γερμανών στα νώτα του Ρούπελ
Η παρουσία των Γερμανών στα νότια του οχυρού Ρούπελ απασχόλησε τις ελληνικές δυνάμεις. Η διμοιρία αρμάτων που θα ενεργούσε με το απόσπασμα του Παπαχατζή δεν χρησιμοποιήθηκε λόγω εδαφικών δυσχερειών. Εναντίων των Γερμανών που είχαν καταλάβει το παρατηρητήριο της 7ης πυροβολαρχίας στο ύψωμα Τεπελάρ κινήθηκαν δύο διμοιρίες του 3ου λόχου υπό των Νιάνου και Παπαχατζή υπό τον ανθυπολοχαγού Καρατζά. Μετά από ολοήμερη μάχη, οι ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να απωθήσουν τους Γερμανούς στο ύψωμα Γκολιαμά ανάμεσα στο χωριό Κλειδί και το λόφο Λουτρών.
8 Απριλίου
Στις 6:00 το πρωί της 8ης Απριλίου το οχυρό Ρούπελ δέχτηκε νέο σφοδρό βομβαρδισμό από την αεροπορία και το πυροβολικό, που συνεχίστηκε όλη την ημέρα. Οι Γερμανοί του ΙΙΙ/125 τάγματος ετοιμάστηκαν για νέα επίθεση με τρεις ομάδες εδάφους και μία διμοιρία σκαπανέων. Για το σκοπό αυτό ενισχύθηκε με δύο διμοιρίες του 13ου και 14ου λόχου.Οι απώλειες του οχυρού την ημέρα αυτή ήταν ένας νεκρός και τέσσερις τραυματίες οπλίτες ενώ οι υλικές ήταν ελάχιστες. Σημαντικές, αντίθετα, ήταν οι απώλειες του εχθρού. Ενέργειες για την εξουδετέρωση των Γερμανών στα νώτα του Ρούπελ. Πιο σοβαρή ήταν η κατάσταση στα νότια του οχυρού αφού το ΙΙ/125 τάγμα ενισχύθηκε από την κάθοδο των γερμανών δυνάμεων της 5ης Ορεινής Μεραρχίας στα δυτικά του Στρυμόνα.
Η κατάσταση χειροτέρεψε για την ελληνική πλευρά γιατί η Ομάδα Μεραρχιών διέταξε τα τάγματα του 41 Συντάγματος Πεζικού να επιστρέψουν στης αρχικές τους θέσεις μάχης. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη καθώς η επόμενη προγραμματισμένη ενέργεια ήταν η διάβαση του Στρυμόνα από την 5η Ορεινή Μεραρχία.
9 Απριλίου
Το οχυρό Ρούπελ υπέστη βομβαρδισμούς πυροβολικού και αεροπορίας και την ημέρα αυτή. Μέχρι το μεσημέρι οι βομβαρδισμοί ήταν μικρής έντασης αλλά από τις 14:00 μετατράπηκαν σε σφοδρούς. Στις 12:30, όμως, όταν επρόκειτο να εφορμήσουν τα τμήματα κρούσης, το ελληνικό πυροβολικό εξαπέλυσε στους χώρους εξόρμησης το φονικό πυρ και προκλήθηκαν πολλές και βαριές απόλυες στους Γερμανούς. Μετά από αυτό τα γερμανικά τμήματα άρχισαν να οπισθοχωρούν. Οι απόλυες του οχυρού ήταν πέντε νεκροί και έντεκα τραυματίες. Στις 17:00 προσήλθαν Γερμανοί κήρυκες για να γνωστοποιήσουν την συνθηκολόγηση του ΤΣΑΜ ζητώντας την παράδοση του οχυρού.
Ο διοικητής του, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απάντησε ότι τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται και ότι θα συνεχίσει τον αγώνα στερούμενος άλλων διαταγών. Ο κήρυκας διαβεβαίωσε στην στρατιωτική του τιμή ότι δεν επρόκειτο για απάτη και όρισε συνάντηση για την 6:00 της επόμενης 10/4. Το οχυρό επικοινώνησε με τη Μεραρχία όπου κοινοποίησε την συνθηκολόγηση. Η αντίδραση των ανδρών του οχυρού ήταν ότι ο αγώνας έπρεπε να συνεχιστή. Την επομένη 10 Απριλίου 1941 έλαβε χώρα η παράδοση του οχυρού. Τα γερμανικά τμήματα "μας εσεβάσθησαν και μας ετίμησαν", σύμφωνα με την έκθεση Πλευράκη. Έξω από το οχυρό ήταν παραταγμένο γερμανικό τμήμα και απέδωσαν τιμές. Ο εντεταλμένος για την παραλαβή του οχυρού Γερμανός αξιωματικός συγχάρηκε τον διοικητή του, Ταγματάρχη Γεώργιο Δουράτσο, διαβεβαιώνοντας τα συγχαρητήρια και το θαυμασμό των ανωτέρων του. Τόνισε μάλιστα ότι για τους Γερμανούς αποτελούσε τιμή και υπερηφάνεια ότι είχαν ως αντίπαλο έναν τόσον ηρωικό στρατό. Σχετικά με τις απόλυες των εμπολέμων στον αριστερό υποτομέα του Συγκροτήματος Σιδηροκάστρου, ο Πλευράκης σημειώνει στην έκθεση του: "Αι απώλειαι ασήμαντοι έναντι τοιούτου αγώνος ώστε περιορισθεί σε 4 νεκρούς αξιωματικούς και 40 άνδρες τραυματίες 2 αξιωματικοί και 150 άνδρες. Απεναντίας του αντιπάλου βαρύτατε ως μαρτυρούν τα υπάρχοντα νεκροταφεία και ας αποσιωπώ δια λόγους σκοπιμότητος".
Μετά το Ρούπελ και μέσω Σιδηροκάστρου φτάσαμε μετά από 45 περίπου λεπτά στην υπέροχη τοποθεσία του Αη-Γιάννη.
Ο Αη-Γιάννης βρίσκεται δύο μόλις χιλιόμετρα από την πόλη των Σερρών. Από τα πρώτα λεπτά ο επισκέπτης μαγεύεται αντικρύζοντας τα αιωνόβια βαθύσκιωτα πλατάνια και τα άφθονα νερά να κυλούν σχηματίζοντας σε αρκετά σημεία μικρούς καταρράκτες.
Τα εξοχικά κέντρα που υπάρχουν δένουν περίτεχνα με το φυσικό τοπίο και κάνουν το βυθισμένο στο πράσινο αυτό προάστιο, ξακουστό σε όλη την Ελλάδα. Χιλιάδες είναι οι επισκέπτες από όλη την χώρα που αναζητούν τη δροσιά τους θερινούς μήνες και τη γαλήνη τους χειμερινούς που προσφέρει το μοναδικό σε ομορφιά και φυσική αρμονία προάστιο των Σερρών.
Οι μαθητές διασκέδασαν, έπαιξαν, έφαγαν και ξεκουράστηκαν στα ωραία μαγαζιά και στους χώρους που βρίσκονται γύρω από τη λίμνη.
Στον Άγιο Ιωάννη Σερρών
Η λιμνούλα με το σιντριβάνι
Η λιμνούλα και το ποταμάκι
Γυρίσαμε αργά το απόγευμα έχοντας αποκομίσει αξιόλογες εμπειρίες και πλούσιες εικόνες από την όμορφη εκδρομή μας και με την ευχή η επόμενη εκδρομή μας να είναι ακόμα καλύτερη και πιο συναρπαστική!
Ο Αη-Γιάννης βρίσκεται δύο μόλις χιλιόμετρα από την πόλη των Σερρών. Από τα πρώτα λεπτά ο επισκέπτης μαγεύεται αντικρύζοντας τα αιωνόβια βαθύσκιωτα πλατάνια και τα άφθονα νερά να κυλούν σχηματίζοντας σε αρκετά σημεία μικρούς καταρράκτες.
